MARTJE mijn meisje

Martie geboren: 15 juni 1967, overleden: 3 mei 1994 Martje mijn meisje Met vaak een grote mond Met een hartje zo klein En haren, goudblond. Nu mag jij jezelf zijn. Martje mijn meisje Zeg me hoe het komt, dat je naar Het bijna onbereikbare bleef streven, Je wist toch, het allerhoogste Is maar weinigen gegeven. Martje mijn meisje Waarom keek je te weinig om je heen? Zoveel mensen die van je houden, Heus, je was niet alleen! Martje mijn meisje We hadden nog zoveel te zeggen. Er valt nog zoveel uit te leggen. Dat we van je houden om wat je was, En niet om wat anderen je wilden leren. Waarom kon jij jezelf niet accepteren? Steeds wilde jij jezelf veranderen, Voelde je dan niet dat je daardoor zou Verarmen? Martje mijn meisje In de bloei van je leven ben je heengegaan. Je had je plekje gevonden. Je zag de zin van het leven, Van je hele zijn, je hele bestaan Je kon je zelf accepteren, Dat we van je houden, en om jezelf waarderen. Martje mijn meisje Je bent gegaan uit ons leven, En niets van jouw is ons gebleven. In mooie herinnering voortaan, Blijf jij voor ons bestaan. Een ding kan niemand jouw ooit meer ontnemen, Onze liefde voor jouw Ons hele verdere leven. Martje mijn meisje Rust zacht, Mama
Martie

MARTJE mijn meisje

Martie geboren: 15 juni 1967, overleden: 3 mei 1994 Martje mijn meisje Met vaak een grote mond Met een hartje zo klein En haren, goudblond. Nu mag jij jezelf zijn. Martje mijn meisje Zeg me hoe het komt, dat je naar Het bijna onbereikbare bleef streven, Je wist toch, het allerhoogste Is maar weinigen gegeven. Martje mijn meisje Waarom keek je te weinig om je heen? Zoveel mensen die van je houden, Heus, je was niet alleen! Martje mijn meisje We hadden nog zoveel te zeggen. Er valt nog zoveel uit te leggen. Dat we van je houden om wat je was, En niet om wat anderen je wilden leren. Waarom kon jij jezelf niet accepteren? Steeds wilde jij jezelf veranderen, Voelde je dan niet dat je daardoor zou Verarmen? Martje mijn meisje In de bloei van je leven ben je heengegaan. Je had je plekje gevonden. Je zag de zin van het leven, Van je hele zijn, je hele bestaan Je kon je zelf accepteren, Dat we van je houden, en om jezelf waarderen. Martje mijn meisje Je bent gegaan uit ons leven, En niets van jouw is ons gebleven. In mooie herinnering voortaan, Blijf jij voor ons bestaan. Een ding kan niemand jouw ooit meer ontnemen, Onze liefde voor jouw Ons hele verdere leven. Martje mijn meisje Rust zacht, Mama
Martie