Vergeet Martie niet

Het is vreemd, maar in 1999 leek het nog maar zo kort, maar nu is Martie al overleden in de vorige eeuw. Ik zou graag voor de nieuwe eeuw een aantal wensen tot uitdrukking willen brengen. (Wino denkt hier precies hetzelfde over en sluit zich bij deze wensen aan). Martie, geboren op 15 juni, 1967 Ik zou willen dat Martie niet gestorven was. Ik zou willen dat ik haar terug had. Ik zou willen dat je niet zo bang zou zijn om de naam van mijn kind uit te spreken. Mijn kind leefde en was belangrijk voor mij , en het is belangrijk te horen dat ze dat ook voor jouw was Als ik huil, en emotioneel wordt als je over mijn kind spreekt, dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij mij hebt pijn gedaan. De dood van mijn kind, die is de oorzaak van mijn tranen.. Jij hebt over mijn kind gesproken en daardoor heb je mij de kans gegeven mijn verdriet te delen. Dank je wel! Ik zou willen dat je mijn kind niet opnieuw laat sterven, door haar foto's tekeningen en andere herinneringen uit je huis te verwijderen. Het is niet besmettelijk om ouders van een overleden kind te zijn, dus ik zou willen dat je me niet uit de weg gaat . Ik heb je nu meer dan ooit nodig. Ik heb wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met jou is; maar ik wil graag dat jij ook weet hoe het met mij is. Het zou kunnen dat ik bedroefd ben, en misschien ga ik wel huilen, maar ik zou willen dat je me dan over mijn kind laat praten. Ik weet dat je aan ons denkt en ik weet dat de dood van ons kind ook jou verdriet doet. Ik zou willen dat je ons dat laat horen door een belletje een kaartje of een brief te sturen, of een arm om mijn schouder misschien. Ik zou willen dat je niet verwacht dat ons verdriet over is, niet na 6 maanden of na een jaar, die heel traumatisch waren, maar ik zou willen dat je begrijpt dat ons verdriet nooit voorbij zal zijn. Ik zal verdriet hebben om mijn kind tot de dag dat ik zal sterven. Ik werk hard om te herstellen, maar ik zou willen dat je begrijpt dat ik nooit helemaal zal herstellen. Mijn kind zal ik altijd en overal missen en zal daarom altijd rouwen om haar dood. Ik zou willen dat je niet van me verwacht" er niet aan te denken" of om "gelukkig" te zijn. Het zal nog heel lang duren voor dat het misschien kan, dus hou jezelf niet voor de gek. Ik hoef niet beklaagd te worden, maar ik zou willen dat je me de kans geeft om verdrietig te zijn., want ik moet door het verdriet heen. Ik zou willen dat je begrijpt dat ons leven overhoop gehaald is. Ik weet dat het vervelend voor jou is om bij me te zijn wanneer ik me beroerd voel. Wees dan geduldig met me, net zoals ik geduld heb met jou. Als ik zeg:"het gaat goed,” zou ik willen dat je begrijpt dat ik me niet goed voel, en dat we elke dag moeten vechten om op de been te blijven. Ik zou willen dat je weet dat alle reacties van verdriet die ik heb erg normaal zijn. Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet, je kunt het allemaal verwachten. Dus vergeef ons alsjeblief als we rustig en teruggetrokken zijn, of prikkelbaar en humeurig. Je advies om van dag tot dag te leven is een uitstekend advies. Alleen op onverwachtte tijden is zelfs een dag ons te veel. Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet de bedoeling. Soms wordt alles me een beetje te veel en moet ik even alleen zijn. Als ik wegloop zou ik willen dat je me helpt een rustig plekje te vinden. Ik zou willen dat je begrijpt dat verdriet mensen veranderd. Toen mijn kind stierf, stierf een groot deel van mijzelf met haar mee, we zijn niet meer dezelfde personen als voorheen, en zullen dat ook nooit meer worden Ik zou willen dat je me zou kunnen begrijpen. Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt ons verlies. Het verdriet , de stilte en onze tranen, de leegte de pijn. Maar toch hoop ik dat je het NOOIT zal begrijpen. Annie en Wino Bovenstaande tekst is grotendeels overgenomen uit een Rondzendbrief van de vereniging Ouders van een Overleden Kind.
Martie

Vergeet Martie niet

Het is vreemd, maar in 1999 leek het nog maar zo kort, maar nu is Martie al overleden in de vorige eeuw. Ik zou graag voor de nieuwe eeuw een aantal wensen tot uitdrukking willen brengen. (Wino denkt hier precies hetzelfde over en sluit zich bij deze wensen aan). Martie, geboren op 15 juni, 1967 Ik zou willen dat Martie niet gestorven was. Ik zou willen dat ik haar terug had. Ik zou willen dat je niet zo bang zou zijn om de naam van mijn kind uit te spreken. Mijn kind leefde en was belangrijk voor mij , en het is belangrijk te horen dat ze dat ook voor jouw was Als ik huil, en emotioneel wordt als je over mijn kind spreekt, dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij mij hebt pijn gedaan. De dood van mijn kind, die is de oorzaak van mijn tranen.. Jij hebt over mijn kind gesproken en daardoor heb je mij de kans gegeven mijn verdriet te delen. Dank je wel! Ik zou willen dat je mijn kind niet opnieuw laat sterven, door haar foto's tekeningen en andere herinneringen uit je huis te verwijderen. Het is niet besmettelijk om ouders van een overleden kind te zijn, dus ik zou willen dat je me niet uit de weg gaat . Ik heb je nu meer dan ooit nodig. Ik heb wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met jou is; maar ik wil graag dat jij ook weet hoe het met mij is. Het zou kunnen dat ik bedroefd ben, en misschien ga ik wel huilen, maar ik zou willen dat je me dan over mijn kind laat praten. Ik weet dat je aan ons denkt en ik weet dat de dood van ons kind ook jou verdriet doet. Ik zou willen dat je ons dat laat horen door een belletje een kaartje of een brief te sturen, of een arm om mijn schouder misschien. Ik zou willen dat je niet verwacht dat ons verdriet over is, niet na 6 maanden of na een jaar, die heel traumatisch waren, maar ik zou willen dat je begrijpt dat ons verdriet nooit voorbij zal zijn. Ik zal verdriet hebben om mijn kind tot de dag dat ik zal sterven. Ik werk hard om te herstellen, maar ik zou willen dat je begrijpt dat ik nooit helemaal zal herstellen. Mijn kind zal ik altijd en overal missen en zal daarom altijd rouwen om haar dood. Ik zou willen dat je niet van me verwacht" er niet aan te denken" of om "gelukkig" te zijn. Het zal nog heel lang duren voor dat het misschien kan, dus hou jezelf niet voor de gek. Ik hoef niet beklaagd te worden, maar ik zou willen dat je me de kans geeft om verdrietig te zijn., want ik moet door het verdriet heen. Ik zou willen dat je begrijpt dat ons leven overhoop gehaald is. Ik weet dat het vervelend voor jou is om bij me te zijn wanneer ik me beroerd voel. Wees dan geduldig met me, net zoals ik geduld heb met jou. Als ik zeg:"het gaat goed,” zou ik willen dat je begrijpt dat ik me niet goed voel, en dat we elke dag moeten vechten om op de been te blijven. Ik zou willen dat je weet dat alle reacties van verdriet die ik heb erg normaal zijn. Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet, je kunt het allemaal verwachten. Dus vergeef ons alsjeblief als we rustig en teruggetrokken zijn, of prikkelbaar en humeurig. Je advies om van dag tot dag te leven is een uitstekend advies. Alleen op onverwachtte tijden is zelfs een dag ons te veel. Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet de bedoeling. Soms wordt alles me een beetje te veel en moet ik even alleen zijn. Als ik wegloop zou ik willen dat je me helpt een rustig plekje te vinden. Ik zou willen dat je begrijpt dat verdriet mensen veranderd. Toen mijn kind stierf, stierf een groot deel van mijzelf met haar mee, we zijn niet meer dezelfde personen als voorheen, en zullen dat ook nooit meer worden Ik zou willen dat je me zou kunnen begrijpen. Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt ons verlies. Het verdriet , de stilte en onze tranen, de leegte de pijn. Maar toch hoop ik dat je het NOOIT zal begrijpen. Annie en Wino Bovenstaande tekst is grotendeels overgenomen uit een Rondzendbrief van de vereniging Ouders van een Overleden Kind.
Martie