Positieve afleiding is het beste medicijn naar genezing...
Explorer

 

vrijdag  29-03-2013

Vandaag was een langere stop gepland in Bohain. Hier kon de ploeg zich voor het eerst verfrissen in de plaatselijke sporthal. Ook vond een gezamenlijke maaltijd plaats op de parkeerplaats van de sporthal. En daarna was een van de wandelaars een poosje zoek. En natuurlijk was er een oplossing voor elk probleem. Deze tweede wandeldag begon dus om middernacht, want de tocht Parijs -Rotterdam kende geen rustdag. Ook ‘s nachts, s'morgens en de rest van de dag tot middernacht moesten er kilometers gemaakt worden. Het kon dan helaas gebeuren dat de navigators vergaten om foto's te maken. En de fotografen waren Patrick, Erik en Wino. Er konden een paar foto's gemaakt worden van de loper die getooid was met het lichtgevende veiligheid hesje. Doordat de wandelaar voortdurend onderweg was, leek hij net een wandelend verkeersbord. Flink doorstappen, dat was de enige remedie tegen de nachtelijke kou. De nachtelijke wandeling ging via Lassigny (D142), Plessis-Cacheleux (D39), Lagny, Behancourt, naar Cermaize. In Sermaize vond weer een wisseling van de lopers plaats. Daarna verder naar Bussy (D91), Murancourt, Renzavoine en Fretoy Le Chateau naar Freniches (D39). In Freniches bij de kerk mocht de ene wandelaar weer uitrusten in de volgauto, terwijl de ander het estafettestokje overnam, en weed de noordfranse duisternis instapte. Knipperen en wel. Door naar Libermont (D128), Esmere-Hallon (D17) waar weer een camperstop was gepland. Vroege vogel Om half 6 vond de camperstop plaats, en waren weer twee frisse wandelaars onderweg. De ene aan het lopen, en de andere uiteraard zittend in de volgwagen, genietend van zijn extra beetje rust. Via Offoy het kanaal over. Daarna over een bruggetje (over het riviertje "La Somme") richting Toulle en Douilly (via Magere). Nu was al 140 kilometer afgelegd, Parijs was vergeten, en België was nog een “pokke- eind” stappen. Dus maar weer een andere wandelaar op weg sturen. Om ongeveer 9 uur de volgende stopplaats bereikt, vlakbij een viaduct over de snelweg A29-E44. Het dorp dat in de buurt lag was Attilly, en hier werd de 150 km grens gepasseerd. Nog maar 380 km lagen op de Walkers to Sophia te wachten.   Nadering van  Maissemy oorlogskerkhof Leo was weer de volgende wandelaar die aan de beurt was. Via Marteville en Vermand ging het richting St. Quentin, Na Vermand was Bihecourt aan de beurt, ongeveer 1 km verderop. Na het einde van het dorp kreeg Leo in de gaten (wandelaars kijken ook wel eens waar ze lopen !!) dat hij een speciale plek naderde. Een militaire begraafplaats, een oorlogskerkhof. De wandeltocht werd voor een paar minuten onderbroken. Jje kon aan Leo zien dat de enorme hoeveelheid betonnen gedenktekens hem niet onberoerd lieten.   Maissemy Oorlogskerkhof. Maissemy Oorlogskerkhof.. Dit oorlogskerkhof, de Duitse militaire begraafplaats Maissemy werd opgericht in 1924 door de Franse militaire autoriteiten. Maissemy is de op een na grootste Duitse oorlogsbegraafplaats van de Eerste Wereldoorlog. De meerderheid van de Duiters die daar begraven zijn lieten hun leven tijdens de drie slagen van de Somme. Op dit oorlogskerkhof liggen 30478 slachtoffers begraven. Hiervan zijn 15098 namen onbekend gebleven. Het echtpaar, René en May Een echt paar Na dit indrukwekkende kleine oponthoud werd Vadancourt bereikt, waar René het wandelstokje weer overnam van Leo. De navigator van dat moment, May, had ook zin om samen met René een stukje op te lopen. Veel navigatie was daar niet nodig, het traject was een lange weg zonder afslagen over haast 3 kilometer. Genoeg tijd voor het echtpaar voor een babbeltje. Vrouwen zijn waarschijnlijk warmbloediger dan mannen want May had geen handschoenen nodig om warm te blijven.   Impressie van de tweedee wandeldag Compiegne-Bohain(Picasa-album). Het bleef guur en koud gedurende deze tocht door het Noorden van Frankrijk. De bermen lagen nog vol met oude sneeuw. Soms sneeuwde het maar deze rommel bleef gelukkig niet liggen. Leo, die op zijn beurt van de betrekkelijke rust in de volgwagen kon genieten zag meer mogelijkheden welke in die oude sneeuw verborgen lagen. Een berichtje aan de wandelaar van dienst was dan ook zo gemaakt. De reactie van René, (Hiker on Duty) had hij echter nooit kunnen voorzien. René viel pardoes effe flauw. Waarschijnlijk een oorzaak van onderkoeling, want René had nu geen handschoenen meer aan. Kilometer na kilometer verdween onder de schoenen van de wandelaars. Na het passeren van de camperstop in Hameau De Prezelle ging het richting Ramicourt. Daarna via MontBrehain (D713) rechtsaf richting Brancourt le Grand (D28). Hier werd weer van wandelaar gewisseld, er was nog een kleins stukje lopen nodig om onze eerste grote stopplaats Bohain te bereiken. Rond 4 uur s'middags werd de parkeerplaats bij de sporthal van Bohain bereikt. In de sporthal konden we heerlijk douchen. Logisch dat daar iedereen voor te vinden was. Binnen was het wat ouderwets ingericht, dat was wel te zien aan de typische Franse toiletten. Beugels aan de muur en goed vasthouden. Dan voorzichtig de kniëen buigen en net zo lang doorzakken tot het achterwerk de juiste positie, direct boven het gat in de vloer, had bereikt. En vooral niet loslaten. Nadat iedereen gedoucht had was het smikkelen en smullen in de cadi-camper. Die was wel lekker vol, want iedereen was aanwezig om te genieten van een heeeerlijke maaltijd- soep, stevig met heel veel vlees. Die maaltijdsoep was gemaakt door Rob Vos, die met dit soepje liet blijken een zeer gewaardeerde medewerker van de Walk For Sophia te zijn. Helaas zullen we, door het plotselinge overlijden van Rob in september 2013, niet meer kunnen genieten van Rob's werk. Na het eten was iedereen weer fris voor het afleggen van de volgende kilometers. Het was intussen donker geworden. Leo was de startende wandelaar in Bohain, en deed dat met zoveel enthousiasme dat hij snel uit het zicht van de volgwagen was. Gevolg? Leo was weg en bleef uit het zicht van de volgwagen, ook al werd door de volgwagen bemanning een aantal keren de geplande route gereden. Zelfs tot buiten Bohain en daarna weer terug naar de sporthal. Leo, die telefonisch onbereikbaar was, bleef weg. Uiteraard ontstond er wat paniek bij de rest van de ploeg, maar door het plegen van wat telefoontjes werd de procedure "Hoe vinden we Leo terug", gestart. Gelukkig had Leo zelf ook in de gaten dat hij "Alleen op de Wereld" was. Gevolg was dat ruim drie kwartier later opnieuw gestart werd vanaf sporthal "Paul Bernard" in Bohain. René belde aan bij een vrouw die bij de sporthal woonde. Helaas wist de vrouw niet waar de Ruelle des Gendarmes was. Haar buurvrouw wist de straat gelukkig wel te vinden. Het was nota bene de eerste straat rechts als je bij de sporthal linksaf ging. We waren weer op weg. De rest van de Walkers werd telefonisch vop de hoogte gesteld. En onze locomotief Leo denderde voort, maar deze keer met de volgwagen op zijn hielen. Via de Rue de Becquigny werd Bohain de rug toegekeerd en was Leo op weg naar het dorp dat de naam droeg van deze straat. In het volgende dorp, Busigny (D98C) vond de wisseling van wandelaars plaats, op de parkeerplaats voor het kerkhof. Gelukkig vonden er tijdens de donkere uurtjes geen calamiteiten meer plaats. Via Berty (D98C) en Troisvilles werd Neuville (D98) bereikt, waar weer een wissel plaatsvond. De eerste 200 kilometer van het traject zat nu in de benen. En verder en verder en verder ging het, noordwaarts richting België. Nog maar een stukje te gaan ..

dag 2  Compiegne - Bohain  - 110 km

Walk For Sophia
Positieve afleiding is het beste medicijn naar genezing...
Explorer

 

vrijdag  29-03-2013

Vandaag was een langere stop gepland in Bohain. Hier kon de ploeg zich voor het eerst verfrissen in de plaatselijke sporthal. Ook vond een gezamenlijke maaltijd plaats op de parkeerplaats van de sporthal. En daarna was een van de wandelaars een poosje zoek. En natuurlijk was er een oplossing voor elk probleem. Deze tweede wandeldag begon dus om middernacht, want de tocht Parijs -Rotterdam kende geen rustdag. Ook ‘s nachts, s'morgens en de rest van de dag tot middernacht moesten er kilometers gemaakt worden. Het kon dan helaas gebeuren dat de navigators vergaten om foto's te maken. En de fotografen waren Patrick, Erik en Wino. Er konden een paar foto's gemaakt worden van de loper die getooid was met het lichtgevende veiligheid hesje. Doordat de wandelaar voortdurend onderweg was, leek hij net een wandelend verkeersbord. Flink doorstappen, dat was de enige remedie tegen de nachtelijke kou. De nachtelijke wandeling ging via Lassigny (D142), Plessis- Cacheleux (D39), Lagny, Behancourt, naar Cermaize. In Sermaize vond weer een wisseling van de lopers plaats. Daarna verder naar Bussy (D91), Murancourt, Renzavoine en Fretoy Le Chateau naar Freniches (D39). In Freniches bij de kerk mocht de ene wandelaar weer uitrusten in de volgauto, terwijl de ander het estafettestokje overnam, en weed de noordfranse duisternis instapte. Knipperen en wel. Door naar Libermont (D128), Esmere-Hallon (D17) waar weer een camperstop was gepland. Vroege vogel Om half 6 vond de camperstop plaats, en waren weer twee frisse wandelaars onderweg. De ene aan het lopen, en de andere uiteraard zittend in de volgwagen, genietend van zijn extra beetje rust. Via Offoy het kanaal over. Daarna over een bruggetje (over het riviertje "La Somme") richting Toulle en Douilly (via Magere). Nu was al 140 kilometer afgelegd, Parijs was vergeten, en België was nog een “pokke-eind” stappen. Dus maar weer een andere wandelaar op weg sturen. Om ongeveer 9 uur de volgende stopplaats bereikt, vlakbij een viaduct over de snelweg A29-E44. Het dorp dat in de buurt lag was Attilly, en hier werd de 150 km grens gepasseerd. Nog maar 380 km lagen op de Walkers to Sophia te wachten.   Nadering van  Maissemy oorlogskerkhof Leo was weer de volgende wandelaar die aan de beurt was. Via Marteville en Vermand ging het richting St. Quentin, Na Vermand was Bihecourt aan de beurt, ongeveer 1 km verderop. Na het einde van het dorp kreeg Leo in de gaten (wandelaars kijken ook wel eens waar ze lopen !!) dat hij een speciale plek naderde. Een militaire begraafplaats, een oorlogskerkhof. De wandeltocht werd voor een paar minuten onderbroken. Jje kon aan Leo zien dat de enorme hoeveelheid betonnen gedenktekens hem niet onberoerd lieten.   Maissemy Oorlogskerkhof. Maissemy Oorlogskerkhof.. Dit oorlogskerkhof, de Duitse militaire begraafplaats Maissemy werd opgericht in 1924 door de Franse militaire autoriteiten. Maissemy is de op een na grootste Duitse oorlogsbegraafplaats van de Eerste Wereldoorlog. De meerderheid van de Duiters die daar begraven zijn lieten hun leven tijdens de drie slagen van de Somme. Op dit oorlogskerkhof liggen 30478 slachtoffers begraven. Hiervan zijn 15098 namen onbekend gebleven. Het echtpaar, René en May Een echt paar Na dit indrukwekkende kleine oponthoud werd Vadancourt bereikt, waar René het wandelstokje weer overnam van Leo. De navigator van dat moment, May, had ook zin om samen met René een stukje op te lopen. Veel navigatie was daar niet nodig, het traject was een lange weg zonder afslagen over haast 3 kilometer. Genoeg tijd voor het echtpaar voor een babbeltje. Vrouwen zijn waarschijnlijk warmbloediger dan mannen want May had geen handschoenen nodig om warm te blijven.   Impressie van de tweedee wandeldag Compiegne-Bohain(Picasa- album). Het bleef guur en koud gedurende deze tocht door het Noorden van Frankrijk. De bermen lagen nog vol met oude sneeuw. Soms sneeuwde het maar deze rommel bleef gelukkig niet liggen. Leo, die op zijn beurt van de betrekkelijke rust in de volgwagen kon genieten zag meer mogelijkheden welke in die oude sneeuw verborgen lagen. Een berichtje aan de wandelaar van dienst was dan ook zo gemaakt. De reactie van René, (Hiker on Duty) had hij echter nooit kunnen voorzien. René viel pardoes effe flauw. Waarschijnlijk een oorzaak van onderkoeling, want René had nu geen handschoenen meer aan. Kilometer na kilometer verdween onder de schoenen van de wandelaars. Na het passeren van de camperstop in Hameau De Prezelle ging het richting Ramicourt. Daarna via MontBrehain (D713) rechtsaf richting Brancourt le Grand (D28). Hier werd weer van wandelaar gewisseld, er was nog een kleins stukje lopen nodig om onze eerste grote stopplaats Bohain te bereiken. Rond 4 uur s'middags werd de parkeerplaats bij de sporthal van Bohain bereikt. In de sporthal konden we heerlijk douchen. Logisch dat daar iedereen voor te vinden was. Binnen was het wat ouderwets ingericht, dat was wel te zien aan de typische Franse toiletten. Beugels aan de muur en goed vasthouden. Dan voorzichtig de kniëen buigen en net zo lang doorzakken tot het achterwerk de juiste positie, direct boven het gat in de vloer, had bereikt. En vooral niet loslaten. Nadat iedereen gedoucht had was het smikkelen en smullen in de cadi-camper. Die was wel lekker vol, want iedereen was aanwezig om te genieten van een heeeerlijke maaltijd-soep, stevig met heel veel vlees. Die maaltijdsoep was gemaakt door Rob Vos, die met dit soepje liet blijken een zeer gewaardeerde medewerker van de Walk For Sophia te zijn. Helaas zullen we, door het plotselinge overlijden van Rob in september 2013, niet meer kunnen genieten van Rob's werk. Na het eten was iedereen weer fris voor het afleggen van de volgende kilometers. Het was intussen donker geworden. Leo was de startende wandelaar in Bohain, en deed dat met zoveel enthousiasme dat hij snel uit het zicht van de volgwagen was. Gevolg? Leo was weg en bleef uit het zicht van de volgwagen, ook al werd door de volgwagen bemanning een aantal keren de geplande route gereden. Zelfs tot buiten Bohain en daarna weer terug naar de sporthal. Leo, die telefonisch onbereikbaar was, bleef weg. Uiteraard ontstond er wat paniek bij de rest van de ploeg, maar door het plegen van wat telefoontjes werd de procedure "Hoe vinden we Leo terug", gestart. Gelukkig had Leo zelf ook in de gaten dat hij "Alleen op de Wereld" was. Gevolg was dat ruim drie kwartier later opnieuw gestart werd vanaf sporthal "Paul Bernard" in Bohain. René belde aan bij een vrouw die bij de sporthal woonde. Helaas wist de vrouw niet waar de Ruelle des Gendarmes was. Haar buurvrouw wist de straat gelukkig wel te vinden. Het was nota bene de eerste straat rechts als je bij de sporthal linksaf ging. We waren weer op weg. De rest van de Walkers werd telefonisch vop de hoogte gesteld. En onze locomotief Leo denderde voort, maar deze keer met de volgwagen op zijn hielen. Via de Rue de Becquigny werd Bohain de rug toegekeerd en was Leo op weg naar het dorp dat de naam droeg van deze straat. In het volgende dorp, Busigny (D98C) vond de wisseling van wandelaars plaats, op de parkeerplaats voor het kerkhof. Gelukkig vonden er tijdens de donkere uurtjes geen calamiteiten meer plaats. Via Berty (D98C) en Troisvilles werd Neuville (D98) bereikt, waar weer een wissel plaatsvond. De eerste 200 kilometer van het traject zat nu in de benen. En verder en verder en verder ging het, noordwaarts richting België. Nog maar een stukje te gaan ..

dag 2  Compiegne - Bohain  - 110 km

Walk For Sophia