Positieve afleiding is het beste medicijn naar genezing...
Explorer

 

zondag 31-03-2013  (Pasen))

Vandaag werden wat minder kilometers afgelegd. We trokken namelijk door de streek waar we vandaan kwamen. West Brabant, en dat betekende oponthoud in Putte-Kapelle, in Ossendrecht (Paaslunch), Huijbergen en Hoogerheide. En in de kleine uurtjes werden weer wat extra kilometers gelopen.. Na het heerlijke friet diner vertrokken we uit Asse. De maag was lekker gevuld, en dat geeft natuurlijk al een wat slaperig gevoel. De grote stop had ongeveer 2,5 uur geduurd. Om half elf begon mijn dienst achter het stuur van de volgwagen. Van Asse ging het richting Waarbeek naar Mollem. Daarna was het even puzzelen, want de wandelaar kon niet gevolgd worden. Gelukkig vonden we elkaar weer snel.   Daarna ging het via Eeksen richting Buggenhout/Lebbeke tot einde Opwijk en daarna naar Opstal. De volgende camperstop vond midden in de nacht plaats om half drie in de morgen in Dendermonde op het industrieterrein. En maar door, en maar door richting Waasmunster via Zogge/Hamme. Intussen was ik van functie veranderd. Nu was ik navigator, en moest de wandelaar goed in de gaten houden. Dat was geen probleem, want de volgauto was nooit ver van de wandelaar. Het routeschema was vrij duidelijk, en er was voldoende straatverlichting aanwezig op de te volgen route. Na Waasmunster bereiken we Sombeke, en Daarna Elversele. Bij de kerk linksaf, en daarna op de rotonde de 3e afslag nemen. Richting Temse/Tielrode. En juist daar maakte ik een grote fout met navigeren. Wandelaar René ging bij de rotonde direct linksaf, maar de volgwagen moest natuurlijk de rotonde nemen. En juist op die rotonde zat het geniep. Want de rotonde had geen 4 straten die er op aansloten maar 6. Twee gingen naar rechts (tweebaans), en twee naar links (tweebaans). En rechtdoor (halverwege de rotonde) ging er ook nog een. En juist die afslag rechtdoor was de juiste afslag, want dat was de derde.   Tielrode, 3e afslag. Hier ging het mis in Tielrode/Elversele. Gewoontegetrouw namen we de afslag op driekwart van de rotonde, en gingen in dezelfde richting die René had genomen. Helaas dus de vierde afslag. Voordat we mijn fout doorhadden, waren we ruim anderhalve kilometer verder. We konden namelijk de borden richting Temse/Tielrode niet vinden. De teamcaptain werd per telefoon op de hoogte gebracht. En drie kwartier later dan gepland werd de volgende camperstop In Temse bereikt. Pasen begon dus goed, want intussen was het zondagmorgen geworden. Antwerpen lag voor ons. En ik? Ik lag direct na de ploeg-wissel te ronken in de slaap-caravan, bestuurd door Joke. Maar dat ding moest wel nog verplaatst worden. En geloof me, slapen in een rijdende camper is ook niet alles. Antwerpen Haven Verdere ging het naar het noorden. Na Temse was Steendorp aan de beurt. en daarna werd Bazel bereikt. Niet Basel, want dat ligt in Zwitserland. Na Bazel was Kruibeke aan de beurt, en daarna Burcht. Daar was, bij de militaire legerplaats, de volgende camperstop gepland. Nog 8 kilometer verder, en dan zouden de wandelaars 400 kilometer hebben afgelegd. Antwerpen, here we are. Via de Beatrijslaan werd Antwerpen bereikt. We zaten wel op de verkeerde oever. De wandelaar dook de Sint Annatunnel in. De volgwagen moest hier de Waastunnel in, en aan de andere kant moest weer worden uitgekeken naar de wandelaar. Nadat die gevonden was ging de route verder langs de rechteroever. De Londonbrug over, richting Merksem en Ekeren. Nadat de andere wandelaar het estafettestokje had overgenomen was Antwerpen verleden tijd. Via de N114 ging het nu, richting Ekeren. Inkopen bij de supermarkt Paasbrood Via de Beukelaerlaan en de Markt ging het richting Stabroek/Hoevenen en via de Antwerpsesteenweg werd Hoevenen bereikt. En verder ging het richting Stabroek-Centrum, om tenslotte neer te strijken op de parkeerplaats van de Carrefour supermarkt in Hoevenen. Hier was, na 411 kilometer, een gezamelijk Paasmaaltijd gepland. Joke en Piet waren in de supermarkt gaan shoppen, en hadden voor een heerlijk Paasbrood gezorgd. Lekker smikkelen en smullen, dat was zeker. En voor diegene die geen koffie dronken was er cola. In flinke hoeveelheden. Plaatselijke actie De volgende stop was bij de dochter van een van onze medewerkers, Ria. Daar konden we onze voertuigen voorzien van nieuwe brandstof. Dit sponsorgebaar van meer dan honderd Euro was mooi megenomen. Maar er was nog wat bijzonders aan de stop bij die dochter. Haar kinderen hadden elke bezoeker aan het bedrijf van de schoonzoon van Ria gevraagd of ze iets over hadden voor Walk for Sophia. De activiteit van de twee kinderen leverde nog het mooie bedrag op van meer dan 70 Euro. Al met al leverde deze tussenstop flink wat centjes op voor de kinderen van het Sophia ziekenhuis. Nederland we zijn er Na deze stop werd de Nederlandse grens bereikt bij Putte. Natuurlijk werden wat extra foto's gemaakt bij de grens. Alle vier de wandelaars passeerden in colonne de grens, op weg naar Ossendrecht, de volgende stop voor onze groep. Voordat we het rusthuis in Ossendrecht bereikten werd een geluidswagen klaargemaakt om de groep aan te kondigen. Tijdens die werkzaamheden zat een reiger ons voortdurend in de gaten te houden. Het leek wel alsof dat beest verbolgen was dat hij door de muziek in zijn slaap werd gestoord. Bezoek aan Mariahove Bezoek aan Mariahove Ik mocht de microfoon van de geluidswagen bedienen, zodat ik e.e.a. kon vertellen over de wandelaars die door de Ossendrechtse straten liepen. Zo kwamen we aan bij Mariahove, waar de moeder van Piet van Wijk woonde. De ouderen in het bejaardentehuis waren duidelijk gecharmeerd door ons bezoek. Maar vooral de moeder van Piet was in haar nopjes, en dat plezier van deze sponsor werd uiteraard op de foto gezet. Straatomroeper van WFS Daarmee was het oponthoud in Ossendrecht nog niet ten einde,  We werden ook verwacht in M.F.C. De Drieschaar. Daar konden we genieten van onze laatste douche van deze wandel-estafette, maar ook van de Paasbrunch die ons door de uitbaatster van De Driechaar werd aangeboden. Dank je wel Marie-José. Onze serie oponthoud in de Brabantse Zuid-Westhoek was nog niet ten einde. Ook in ons vergaderlokaal, het M.F.C. De Kloek in Huijbergen was een pauze ingelast. Uiteraard werd ook nu de geluidswagen gebruikt om de dorpelingen te vertellen wie die vier  wandelaars waren. Ook nu liepen de wandelaars gezamenlijk naar de Kloek. In de Kloek was flink wat familie aanwezig, waaronder mijn kleindochter, mijn zoon en Annie mijn vrouw. Bekendmaking happening  WFS Na het oponthoud in de Kloek werd de wandeling via de Buntven (ons eigen straatje) vervolgd, en via industrieterrein de Kooi werd de laatste "verplichte stop" Hoogerheide bereikt. Nu was het café De Herberg waar we heengingen, ook al zo'n vaste stek voor WFS. De geluidswagen zorgde ervoor dat zelfs mensen de straat op kwamen om te zien wie al dat lawaai maakte. Ook nu werd vrolijke muziek afgewisseld met informatie over de stichting. Later die avond werd Bergen op Zoom gepasseerd. De route liep via de Grote Markt, en dat was niet zo'n goed idee. Onze wandelaar werd geregeld lastig gevallen door uitgaande Bergse jeugd. Na bergen op Zoom kwam Halsteren aan de beurt, en daarna ging het richting Steenbergen. De aanleg van een nieuw stuk van de autoweg A4 gaf hier veel problemen, waardoor de wandelploeg het moeilijk had de juiste route te vinden. Uiteindelijk werd Steenbergen bereikt waar een enthousiaste Steenbergenaar bij de camperstop een vuurkorf had neergezet. De man was nog aan het twijfelen of hij onze ploeg volgende keer zou versterken (is helaas niet doorgegaan). En in afwachting van de loper-wissel daar in Steenbergen was hij dat vuurtje aan het opstoken. Het was er koud genoeg voor. Min vier graden Celsius. En ik lag lekker te slapen in de slaap-camper.

dag 4  België - Nederland - 110 km

Walk For Sophia
Positieve afleiding is het beste medicijn naar genezing...
Explorer

 

zondag 31-03-2013  (Pasen))

Vandaag werden wat minder kilometers afgelegd. We trokken namelijk door de streek waar we vandaan kwamen. West Brabant, en dat betekende oponthoud in Putte-Kapelle, in Ossendrecht (Paaslunch), Huijbergen en Hoogerheide. En in de kleine uurtjes werden weer wat extra kilometers gelopen.. Na het heerlijke friet diner vertrokken we uit Asse. De maag was lekker gevuld, en dat geeft natuurlijk al een wat slaperig gevoel. De grote stop had ongeveer 2,5 uur geduurd. Om half elf begon mijn dienst achter het stuur van de volgwagen. Van Asse ging het richting Waarbeek naar Mollem. Daarna was het even puzzelen, want de wandelaar kon niet gevolgd worden. Gelukkig vonden we elkaar weer snel.   Daarna ging het via Eeksen richting Buggenhout/Lebbeke tot einde Opwijk en daarna naar Opstal. De volgende camperstop vond midden in de nacht plaats om half drie in de morgen in Dendermonde op het industrieterrein. En maar door, en maar door richting Waasmunster via Zogge/Hamme. Intussen was ik van functie veranderd. Nu was ik navigator, en moest de wandelaar goed in de gaten houden. Dat was geen probleem, want de volgauto was nooit ver van de wandelaar. Het routeschema was vrij duidelijk, en er was voldoende straatverlichting aanwezig op de te volgen route. Na Waasmunster bereiken we Sombeke, en Daarna Elversele. Bij de kerk linksaf, en daarna op de rotonde de 3e afslag nemen. Richting Temse/Tielrode. En juist daar maakte ik een grote fout met navigeren. Wandelaar René ging bij de rotonde direct linksaf, maar de volgwagen moest natuurlijk de rotonde nemen. En juist op die rotonde zat het geniep. Want de rotonde had geen 4 straten die er op aansloten maar 6. Twee gingen naar rechts (tweebaans), en twee naar links (tweebaans). En rechtdoor (halverwege de rotonde) ging er ook nog een. En juist die afslag rechtdoor was de juiste afslag, want dat was de derde.   Tielrode, 3e afslag. Hier ging het mis in Tielrode/Elversele. Gewoontegetrouw namen we de afslag op driekwart van de rotonde, en gingen in dezelfde richting die René had genomen. Helaas dus de vierde afslag. Voordat we mijn fout doorhadden, waren we ruim anderhalve kilometer verder. We konden namelijk de borden richting Temse/Tielrode niet vinden. De teamcaptain werd per telefoon op de hoogte gebracht. En drie kwartier later dan gepland werd de volgende camperstop In Temse bereikt. Pasen begon dus goed, want intussen was het zondagmorgen geworden. Antwerpen lag voor ons. En ik? Ik lag direct na de ploeg- wissel te ronken in de slaap-caravan, bestuurd door Joke. Maar dat ding moest wel nog verplaatst worden. En geloof me, slapen in een rijdende camper is ook niet alles. Antwerpen Haven Verdere ging het naar het noorden. Na Temse was Steendorp aan de beurt. en daarna werd Bazel bereikt. Niet Basel, want dat ligt in Zwitserland. Na Bazel was Kruibeke aan de beurt, en daarna Burcht. Daar was, bij de militaire legerplaats, de volgende camperstop gepland. Nog 8 kilometer verder, en dan zouden de wandelaars 400 kilometer hebben afgelegd. Antwerpen, here we are. Via de Beatrijslaan werd Antwerpen bereikt. We zaten wel op de verkeerde oever. De wandelaar dook de Sint Annatunnel in. De volgwagen moest hier de Waastunnel in, en aan de andere kant moest weer worden uitgekeken naar de wandelaar. Nadat die gevonden was ging de route verder langs de rechteroever. De Londonbrug over, richting Merksem en Ekeren. Nadat de andere wandelaar het estafettestokje had overgenomen was Antwerpen verleden tijd. Via de N114 ging het nu, richting Ekeren. Inkopen bij de supermarkt Paasbrood Via de Beukelaerlaan en de Markt ging het richting Stabroek/Hoevenen en via de Antwerpsesteenweg werd Hoevenen bereikt. En verder ging het richting Stabroek-Centrum, om tenslotte neer te strijken op de parkeerplaats van de Carrefour supermarkt in Hoevenen. Hier was, na 411 kilometer, een gezamelijk Paasmaaltijd gepland. Joke en Piet waren in de supermarkt gaan shoppen, en hadden voor een heerlijk Paasbrood gezorgd. Lekker smikkelen en smullen, dat was zeker. En voor diegene die geen koffie dronken was er cola. In flinke hoeveelheden. Plaatselijke actie De volgende stop was bij de dochter van een van onze medewerkers, Ria. Daar konden we onze voertuigen voorzien van nieuwe brandstof. Dit sponsorgebaar van meer dan honderd Euro was mooi megenomen. Maar er was nog wat bijzonders aan de stop bij die dochter. Haar kinderen hadden elke bezoeker aan het bedrijf van de schoonzoon van Ria gevraagd of ze iets over hadden voor Walk for Sophia. De activiteit van de twee kinderen leverde nog het mooie bedrag op van meer dan 70 Euro. Al met al leverde deze tussenstop flink wat centjes op voor de kinderen van het Sophia ziekenhuis. Nederland we zijn er Na deze stop werd de Nederlandse grens bereikt bij Putte. Natuurlijk werden wat extra foto's gemaakt bij de grens. Alle vier de wandelaars passeerden in colonne de grens, op weg naar Ossendrecht, de volgende stop voor onze groep. Voordat we het rusthuis in Ossendrecht bereikten werd een geluidswagen klaargemaakt om de groep aan te kondigen. Tijdens die werkzaamheden zat een reiger ons voortdurend in de gaten te houden. Het leek wel alsof dat beest verbolgen was dat hij door de muziek in zijn slaap werd gestoord. Bezoek aan Mariahove Bezoek aan Mariahove Ik mocht de microfoon van de geluidswagen bedienen, zodat ik e.e.a. kon vertellen over de wandelaars die door de Ossendrechtse straten liepen. Zo kwamen we aan bij Mariahove, waar de moeder van Piet van Wijk woonde. De ouderen in het bejaardentehuis waren duidelijk gecharmeerd door ons bezoek. Maar vooral de moeder van Piet was in haar nopjes, en dat plezier van deze sponsor werd uiteraard op de foto gezet. Straatomroeper van WFS Daarmee was het oponthoud in Ossendrecht nog niet ten einde,  We werden ook verwacht in M.F.C. De Drieschaar. Daar konden we genieten van onze laatste douche van deze wandel-estafette, maar ook van de Paasbrunch die ons door de uitbaatster van De Driechaar werd aangeboden. Dank je wel Marie-José. Onze serie oponthoud in de Brabantse Zuid-Westhoek was nog niet ten einde. Ook in ons vergaderlokaal, het M.F.C. De Kloek in Huijbergen was een pauze ingelast. Uiteraard werd ook nu de geluidswagen gebruikt om de dorpelingen te vertellen wie die vier  wandelaars waren. Ook nu liepen de wandelaars gezamenlijk naar de Kloek. In de Kloek was flink wat familie aanwezig, waaronder mijn kleindochter, mijn zoon en Annie mijn vrouw. Bekendmaking happening  WFS Na het oponthoud in de Kloek werd de wandeling via de Buntven (ons eigen straatje) vervolgd, en via industrieterrein de Kooi werd de laatste "verplichte stop" Hoogerheide bereikt. Nu was het café De Herberg waar we heengingen, ook al zo'n vaste stek voor WFS. De geluidswagen zorgde ervoor dat zelfs mensen de straat op kwamen om te zien wie al dat lawaai maakte. Ook nu werd vrolijke muziek afgewisseld met informatie over de stichting. Later die avond werd Bergen op Zoom gepasseerd. De route liep via de Grote Markt, en dat was niet zo'n goed idee. Onze wandelaar werd geregeld lastig gevallen door uitgaande Bergse jeugd. Na bergen op Zoom kwam Halsteren aan de beurt, en daarna ging het richting Steenbergen. De aanleg van een nieuw stuk van de autoweg A4 gaf hier veel problemen, waardoor de wandelploeg het moeilijk had de juiste route te vinden. Uiteindelijk werd Steenbergen bereikt waar een enthousiaste Steenbergenaar bij de camperstop een vuurkorf had neergezet. De man was nog aan het twijfelen of hij onze ploeg volgende keer zou versterken (is helaas niet doorgegaan). En in afwachting van de loper-wissel daar in Steenbergen was hij dat vuurtje aan het opstoken. Het was er koud genoeg voor. Min vier graden Celsius. En ik lag lekker te slapen in de slaap-camper.

dag 4  België - Nederland - 110 km

Walk For Sophia