Positieve afleiding is het beste medicijn naar genezing...
Explorer

zondag 31-03-2013  (Pasen))

De laatste wisselingen van de estafette prestatietocht. Daarna gezamenlijk naar het kinderziekenhuis Sophia waar de opbrengst van onze sponsortocht symbolisch werd overhandigd. Daarna volgde de terugtocht naar Hoogerheide waar in De Herberg en lekkere maaltijd en vrolijke muziek ons te deel viel.... Na Steenbergen ging het via de N259 (Dinteloordseweg) richting Dinteloord. Eerst werd de oversteek gemaakt over het riviertje de Steenbergsche Vliet.  In Dinteloord ging het eigenlijk rechtdoor richting Heiningen, door eerst langs de Dintel te lopen, en daarna de Dintel over te steken. Via een parallel weg links van de A29 (de straatnaam was "Verkorting" werd Heiningen bereikt. Heiningen werd na ongeveer 1 kilometer over de Hoge Heiningsedijk te hebben gelopen (onderlangs de dijk was veiliger geweest) weer verlaten. Na flink wat kilometers konden we eindelijk onder de A29 door om, direct linksaf) over de Volkaraksluizen te lopen. Bij het Strand en Party-Paviljoen werd weer gewisseld.  Dit was de laatste wissel voordat het einddoel, de parkeerplaats voor het Feijenoord Stadion zou worden bereikt. Ik moest weer aan het werk. Na het hele Sluispad gevolgd te hebben konden we eindelijk, toen Numansdorp in zicht kwam, rechtsaf de Molendijk op. Geen ongevaarlijke weg, maar het was niet druk, en Numansdorp werd zonder problemen bereikt.  De weg rechtdoor werd steeds gevolgd, waardoor automatisch Klaaswaal werd bereikt. Na Klaaswaal ging het verder via de N488 richting Streup, steeds over de Stougjesdijk, tot we bij Oud Beierland aankwamen. Er was een nieuwe rotonde gemaakt, maar door het routeplan nauwkeurig te volgen kwamen we in het centrum van Oud Beierland uit. Bij de Koninginneweg moest de volgauto een andere weg volgen dan de loper. Gelukkig ging alles volgens routeplan goed, en kwamen wandelaar en volgauto elkaar weer tegen bij de geplande camperstop, de parkeerplaats bij firma Korporaal. Tot onze verbazing kwam ook een andere auto de parkeerplaats oprijden. Het bleek een werknemer van Korporaal te zijn. De goede man had zich alleen in de datum vergist. Er werd op tweede Paasdag echt niet door fa. Korporaal gewerkt. Het vervolg van de route bracht ons op een parallelweg van de N217. het was snel duidelijk dat dit een weg was enkel bestemd voor bestemmingsverkeer. Na een paar kilometer konden we eindelijk linksaf om via de Oud Heinenoordseweg in Heinenoord te belanden. Vanaf hier was het vrij simpel. Bij de eerste T-kruising rechtaf Oosteinde, en daarna oversteken naar de Blaaksedijk West. Daarna over de A29 via het viaduct, en direct linksaf, het parallel weggetje naar de Heinenoordtunnel. Heinenoord  tunnel. Door de Heinenoordtunnel. Eenmaal bij de tunnel aangekomen bleek dat de volgauto eigenlijk moest omdraaien. Het was verboden voor auto's door de tunnel te gaan. Toch bleef de volgwagen bij Piet, de wandelaar van dienst. Gelukkig was de Hermandad niet in de buurt, ook niet na de tunnel, toen de wandelaar rechtaf moest om de het Killpad (parallel aan de Killweg) te volgen. Dat leverde wat boze blikken op van een wandelaar die duidelijk maakte dat de auto zeer zeker niet op het Kilpad thuishoorde. Want het Killpad was een fiets/voetpad. gelukkig was er weer geen politie die ons op de bon kon slingeren. Rotterdam here we are Na het Killpad ging het linksaf. We waren in Barendrecht, en liepen vervolgens steeds maar rechtdoor over de Barendrechtseweg nummer 3, nummer 2, en ook nog Barendrechtseweg nummer 1. Aan het einde van deze weg ging het (via een rotonde) onder de A15 door. En ziedaar het bordje Rotterdam bebouwde kom werd zichtbaar langs de weg. We waren in Rotterdam aangekomen. Toch was de eindbestemming nog niet in zicht. Alsmaar rechtdoor, nu op de Pascalweg. Na de kruising met de Spinozaweg werd dit Molenvliet, en ook nu bleef het maar rechtdoor gaan. Bij het bedrijf "De Klok" splitsten wandelaar en volgauto zich weer. Plaats van samenkomst was voetbalveld LMO, dat bereikt werd doordat Piet door een tunneltje moest lopen, en daarna rechtaf naar het voetbalveld. De volgauto moest omkeren, terug naar de Spinozaweg, daar linksaf en een ingewikkelde manoeuvre om ook bij LMO te geraken. Moe maar nog steeds uitdagend Hierna ging het richting Feijenoord stadion, waar de twee campers al op ons stonden te wachten. Daar werd door May een lekker ontbijtje (of was het een lunch) klaargemaakt. Een eitje voor iedereen. Je kon merken dat de ploeg erg moe was. Maar er stonden nog twee dingen op het programma. Sophia Ziekenhuis en ontvangst thuis in Hoogerheide. Aankomst in het Sophia ziekenhuis' Na het eten begonnen de wandelaars aan hun laatste stukje. Met z’n allen naar het Sophia ziekenhuis. Het was onbegonnen werk de wandelaars te volgen tijdens hun tocht over de Erasmusbrug (Het Zwaantje) richting ziekenhuis. Besloten werd daarom alvast vooruit te rijden naar het ziekenhuis. Alvast welkom beste WFSer Tijdens het wachten in het ziekenhuis werden nog flink wat foto's gemaakt. De ambassadrice van de stichting "Vrienden van het Sophia" werd gewaarschuwd, en deze bracht ook wat verplegend personeel mee. Toen de wandelaars eindelijk arriveerden werd iedereen welkom geheten, en werd de hele groep (inclusief onze supporters) uitgenodigd om mee te gaan naar de kinderafdeling. De kinderen kregen we niet te zien, die werden met rust gelaten op deze 1 april middag. Op de gang werd door Joke een cheque, ter waarde van Vierduizend Euro, symbolisch aan het ziekenhuis personeel dat ons had verwelkomd overhandigd. Met natuurlijk daarbij de nodige toespraken. Toch 4000 Euro, niet gek We did it again Nadat dit gebeurt was, ging het personeel weer aan het werk, en werden wij uitgenodigd voor een kopje koffie, in de vergaderkamer van de "Vrienden van het Sophia". Ieder van ons kreeg de gelegenheid om iets persoonlijk te vertellen. Ik werd te emotioneel, en moest mijn beurt voorbij laten gaan. Ik wist tenslotte wat het was om een kind te verliezen. Aan alles komt een einde, zo ook aan het verblijf daar in dat Rotterdamse ziekenhuis. Terug naar huis, in colonne deze keer. Het thuisfront dat in cafe "De Herberg" in Hoogerheide al op ons zat te wachten werd ingeseind dat we iets later dan gepland zouden arriveren. De terugreis verliep voorspoedig, de volgauto en de campers verloren elkaar niet uit het oog. Een lekkere maaltijd Aangekomen in Hoogerheide werden we welkom geheten door de rest van het thuisfront. Mijn vrouw Annie en mijn kleindochter Elise waren daar ook bij. De uitbater van "De Herberg" had een heerlijke maaltijd voor ons klaar gezet. gelukkig maar, want hongerig waren we wel. En of dit niet voldoende was, na de maaltijd konden we nog gezellig genieten van DJ Dave, die (geheel kosteloos) lekkere muziek voor ons, en alle andere gasten van "De Herberg" ten gehore bracht. Lekkere muziek om op te dansen. Het feest van vermoeidheid Joke, onze kapitein, had nog wat kleine toespraakjes af te handelen. Iedere medewerker van de stchting "Walk For Sophia" werd in het zonnetje gezet, en er kwamen bossen bloemen aan te pas. Een waardig einde van een fikse wandeling die 530 kilometer en 5 dagen had geduurd. Maar ook een wandeling die een jaar lang hard werken voor het welzijn van zieke kinderen afsloot. De volgende Parijs-Rotterdam estafette is al gepland, woensdag 23 April 2014.

dag 5  Rotterdam Sophia - 90 km

Walk For Sophia
Positieve afleiding is het beste medicijn naar genezing...
Explorer

zondag 31-03-2013  (Pasen))

De laatste wisselingen van de estafette prestatietocht. Daarna gezamenlijk naar het kinderziekenhuis Sophia waar de opbrengst van onze sponsortocht symbolisch werd overhandigd. Daarna volgde de terugtocht naar Hoogerheide waar in De Herberg en lekkere maaltijd en vrolijke muziek ons te deel viel.... Na Steenbergen ging het via de N259 (Dinteloordseweg) richting Dinteloord. Eerst werd de oversteek gemaakt over het riviertje de Steenbergsche Vliet.  In Dinteloord ging het eigenlijk rechtdoor richting Heiningen, door eerst langs de Dintel te lopen, en daarna de Dintel over te steken. Via een parallel weg links van de A29 (de straatnaam was "Verkorting" werd Heiningen bereikt. Heiningen werd na ongeveer 1 kilometer over de Hoge Heiningsedijk te hebben gelopen (onderlangs de dijk was veiliger geweest) weer verlaten. Na flink wat kilometers konden we eindelijk onder de A29 door om, direct linksaf) over de Volkaraksluizen te lopen. Bij het Strand en Party-Paviljoen werd weer gewisseld.  Dit was de laatste wissel voordat het einddoel, de parkeerplaats voor het Feijenoord Stadion zou worden bereikt. Ik moest weer aan het werk. Na het hele Sluispad gevolgd te hebben konden we eindelijk, toen Numansdorp in zicht kwam, rechtsaf de Molendijk op. Geen ongevaarlijke weg, maar het was niet druk, en Numansdorp werd zonder problemen bereikt.  De weg rechtdoor werd steeds gevolgd, waardoor automatisch Klaaswaal werd bereikt. Na Klaaswaal ging het verder via de N488 richting Streup, steeds over de Stougjesdijk, tot we bij Oud Beierland aankwamen. Er was een nieuwe rotonde gemaakt, maar door het routeplan nauwkeurig te volgen kwamen we in het centrum van Oud Beierland uit. Bij de Koninginneweg moest de volgauto een andere weg volgen dan de loper. Gelukkig ging alles volgens routeplan goed, en kwamen wandelaar en volgauto elkaar weer tegen bij de geplande camperstop, de parkeerplaats bij firma Korporaal. Tot onze verbazing kwam ook een andere auto de parkeerplaats oprijden. Het bleek een werknemer van Korporaal te zijn. De goede man had zich alleen in de datum vergist. Er werd op tweede Paasdag echt niet door fa. Korporaal gewerkt. Het vervolg van de route bracht ons op een parallelweg van de N217. het was snel duidelijk dat dit een weg was enkel bestemd voor bestemmingsverkeer. Na een paar kilometer konden we eindelijk linksaf om via de Oud Heinenoordseweg in Heinenoord te belanden. Vanaf hier was het vrij simpel. Bij de eerste T-kruising rechtaf Oosteinde, en daarna oversteken naar de Blaaksedijk West. Daarna over de A29 via het viaduct, en direct linksaf, het parallel weggetje naar de Heinenoordtunnel. Heinenoord  tunnel. Door de Heinenoordtunnel. Eenmaal bij de tunnel aangekomen bleek dat de volgauto eigenlijk moest omdraaien. Het was verboden voor auto's door de tunnel te gaan. Toch bleef de volgwagen bij Piet, de wandelaar van dienst. Gelukkig was de Hermandad niet in de buurt, ook niet na de tunnel, toen de wandelaar rechtaf moest om de het Killpad (parallel aan de Killweg) te volgen. Dat leverde wat boze blikken op van een wandelaar die duidelijk maakte dat de auto zeer zeker niet op het Kilpad thuishoorde. Want het Killpad was een fiets/voetpad. gelukkig was er weer geen politie die ons op de bon kon slingeren. Rotterdam here we are Na het Killpad ging het linksaf. We waren in Barendrecht, en liepen vervolgens steeds maar rechtdoor over de Barendrechtseweg nummer 3, nummer 2, en ook nog Barendrechtseweg nummer 1. Aan het einde van deze weg ging het (via een rotonde) onder de A15 door. En ziedaar het bordje Rotterdam bebouwde kom werd zichtbaar langs de weg. We waren in Rotterdam aangekomen. Toch was de eindbestemming nog niet in zicht. Alsmaar rechtdoor, nu op de Pascalweg. Na de kruising met de Spinozaweg werd dit Molenvliet, en ook nu bleef het maar rechtdoor gaan. Bij het bedrijf "De Klok" splitsten wandelaar en volgauto zich weer. Plaats van samenkomst was voetbalveld LMO, dat bereikt werd doordat Piet door een tunneltje moest lopen, en daarna rechtaf naar het voetbalveld. De volgauto moest omkeren, terug naar de Spinozaweg, daar linksaf en een ingewikkelde manoeuvre om ook bij LMO te geraken. Moe maar nog steeds uitdagend Hierna ging het richting Feijenoord stadion, waar de twee campers al op ons stonden te wachten. Daar werd door May een lekker ontbijtje (of was het een lunch) klaargemaakt. Een eitje voor iedereen. Je kon merken dat de ploeg erg moe was. Maar er stonden nog twee dingen op het programma. Sophia Ziekenhuis en ontvangst thuis in Hoogerheide. Aankomst in het Sophia ziekenhuis' Na het eten begonnen de wandelaars aan hun laatste stukje. Met z’n allen naar het Sophia ziekenhuis. Het was onbegonnen werk de wandelaars te volgen tijdens hun tocht over de Erasmusbrug (Het Zwaantje) richting ziekenhuis. Besloten werd daarom alvast vooruit te rijden naar het ziekenhuis. Alvast welkom beste WFSer Tijdens het wachten in het ziekenhuis werden nog flink wat foto's gemaakt. De ambassadrice van de stichting "Vrienden van het Sophia" werd gewaarschuwd, en deze bracht ook wat verplegend personeel mee. Toen de wandelaars eindelijk arriveerden werd iedereen welkom geheten, en werd de hele groep (inclusief onze supporters) uitgenodigd om mee te gaan naar de kinderafdeling. De kinderen kregen we niet te zien, die werden met rust gelaten op deze 1 april middag. Op de gang werd door Joke een cheque, ter waarde van Vierduizend Euro, symbolisch aan het ziekenhuis personeel dat ons had verwelkomd overhandigd. Met natuurlijk daarbij de nodige toespraken. Toch 4000 Euro, niet gek We did it again Nadat dit gebeurt was, ging het personeel weer aan het werk, en werden wij uitgenodigd voor een kopje koffie, in de vergaderkamer van de "Vrienden van het Sophia". Ieder van ons kreeg de gelegenheid om iets persoonlijk te vertellen. Ik werd te emotioneel, en moest mijn beurt voorbij laten gaan. Ik wist tenslotte wat het was om een kind te verliezen. Aan alles komt een einde, zo ook aan het verblijf daar in dat Rotterdamse ziekenhuis. Terug naar huis, in colonne deze keer. Het thuisfront dat in cafe "De Herberg" in Hoogerheide al op ons zat te wachten werd ingeseind dat we iets later dan gepland zouden arriveren. De terugreis verliep voorspoedig, de volgauto en de campers verloren elkaar niet uit het oog. Een lekkere maaltijd Aangekomen in Hoogerheide werden we welkom geheten door de rest van het thuisfront. Mijn vrouw Annie en mijn kleindochter Elise waren daar ook bij. De uitbater van "De Herberg" had een heerlijke maaltijd voor ons klaar gezet. gelukkig maar, want hongerig waren we wel. En of dit niet voldoende was, na de maaltijd konden we nog gezellig genieten van DJ Dave, die (geheel kosteloos) lekkere muziek voor ons, en alle andere gasten van "De Herberg" ten gehore bracht. Lekkere muziek om op te dansen. Het feest van vermoeidheid Joke, onze kapitein, had nog wat kleine toespraakjes af te handelen. Iedere medewerker van de stchting "Walk For Sophia" werd in het zonnetje gezet, en er kwamen bossen bloemen aan te pas. Een waardig einde van een fikse wandeling die 530 kilometer en 5 dagen had geduurd. Maar ook een wandeling die een jaar lang hard werken voor het welzijn van zieke kinderen afsloot. De volgende Parijs-Rotterdam estafette is al gepland, woensdag 23 April 2014.

dag 5  Rotterdam Sophia - 90 km

Walk For Sophia