Het kampleven kende niet veel variaties. W6PBV, Bob was ervoor verantwoordelijk dat per dag de conractuele 6 uur aktiviteit op de banden werden afgewerkt. Er was eigenlijk maar een storende faktor aanwezig welke niet bevorderlijk was voor de sfeer in een kamp.

Het ontslag van Bill Snyder.

De beklimming van de Kiliumanjaro was succesvol, maar gatti was absoluut niet blij. Teveel mensen waren bezig met de klim, en slechts twee man waren beschikbaar voor het ontvangen van Gatty’s  bevelen, Doug Edwards en Bill Snyder . Gatty had zijn eigen SX-42 ontvanfger in zijn prive trailer, en kon dus elk QSO volgende van de twee hams. Dat had als gevolg dat er een To Do and NOT to do briefje veracheen. Niet leuk voor Bob en Bill.   Bob en  Bill hadden skeds gemaakt voor de beklimming. Natuurlijk had Gatti ook een VHF set, maar miste het eerste QSO van Bob met Bill vanaf de Kilimanjaro. Gatti was om te spetteren, en Bill kreeg de wind van voren. Bill, die al flink wat strafpunten had verzameld kreeg er nog een paar bij.  Bill was natuurlijk QRV vanaf kamp #2, en werkte een paar nieuwe landen als VQ3HGE. Tijdens de beklimming kreeg Bill in het kamp bezoek. Glenn, een Amerikaan, was bezig met een wereldreis op zijn fiets. In het Kibo hotel had hij van de Expeditie gehoord, en tufte op zijn fiets naar het kamp. Misschien dat daar een verbinding te maken was met zijn vrouw in Amerika. Bill zag dit idee wel zitten, en met behulp van het piloot station bij Hallicrafters lukte het een phone-patch QSO tussen Glenn en zijn jonge vrouw te regelen. Dit was ham radio op zijn best. Toen gebeurde het. Gatti kwam de shack binnenstuiven, zijn ogen gloeiden als vurige kooltjes. Natuurlijk was Gatti vriendelijk tegen Glenn, maar hij bleef maar een paar tellen in de shack. Maar Bill had genoeg gezien. Al zijn crediet bij Gatti was verspeeld. Een paar minuten later kreeg hij een telefoontje van Gatti. Glenn moest als de gesmeerde bliksem opdonderen uit ZIJN kamp. Wat volgde was een briefwisseling tussen Gatti enerzijds en Bill en Bob anderzijds. reustaat was dat Bill werd ontslagen, en dat Bob gedwongen werd zich aan het contract te houden dat hij voor aanvang van het avontuur had ondertekend. het beste is de verhalen van Bob en Bill over het ontslag te lezen. Bob besloot nog een poosje te blijven, maar dat was geen eenvoudige beslissing

 Kilima dysentery.

  Het leven in het camp was erg georganiseerd, vaak verschilde de ene dag nauwelijks van de andere. Het eten werd opgediend op vaste tijden door Asmani hun campboy, om 8 uur, 13 uur en 20-21 uur (lokale tijd). Commander Gatti zorgde zelf voor vers vlees, regelmatig ging hij op jacht voor vers vlees, er was genoeg wild voorradig. Bill en Bob namen nooit deel aan deze jachtpartijen, zij hadden elke dag genoeg ander werk. Op een dag was er een klein geldbedrag gestolen van Attilio Gatti. De Commander speelde zelf voor detective, nadat pogingen van zijn veiligheidsman, Moma, geen resultaat opleverde. Maar ook hij slaagde er niet in uit de 7 verdachten, de dief aan te wijzen. Tenslotte werd hulp ingeroepen van een medicijnman, Mwadana, die een heet ijzer en met kleuren ingesmeerde palmbladeren als opsporings-methode gebruikte. De dader selecteren was geen enkel probleem. Die kreeg namelijk een joekel van een brandblaar in zijn linkerhand, veroorzaakt, jawel, door het martelwerktuig van de oude medicijnman Mwadana. Regelmatig kreeg het kamp bezoekers, vaak waren dat de lokale bevolking, nieuwsgierig naar alles wat was uitgestald. De fotografen hadden het dan druk met hun foto-reportages en met het maken van filmbeelden. Er werd ook nog meegedaan aan een DX contest, het gemiddelde aantal QSO's was 24 per uur. Op 17 maart 1948 werd de hulp ingeroepen van Dokter Noe uit Arusha. Ondanks de kokende hitte binnen de trailer had Bob het koud, had kippevel, krampen was duizelig enz.. De nederlandse dokter, die in de tweede wereldoorlog op Java in een jappenkamp had gezeten, stelde Kilima dysenterie als diagnose. Het resultaat was dat Bob 4 dagen mocht uitrusten in het ziekenhuis van Arusha. Pechvogel Bob kreeg ook nog, tijdens een simpel klusje, de punten van een buigtang in zijn linkeroog toen een spandraad het plotseling begaf. Bob herstelde snel en hield er geen nadelige gevolgen aan over. Op 3 april stonden 77 landen en 30 zones in het log van VQ3HGE. Die 77 landen waren in een tijdsbestek van nauwelijks 1 maand gemaakt. Vanuit San Mateo had Bob 11 jaar nodig gehad voor het werken van 71 landen. Bob moest nu alle verbindingen zelf maken, want Bill was, direct na de beklimming van de Kilimanjaro, door Gatti ontslagen. VQ3HGE was weer 8 uur per dag in de lucht. Gatti keek altijd boos en reageerde onbeschoft als er weer een QSO met Californië werd gemaakt. Niet reageren op de aantijgingen van de Commander scheen nog het beste te werken, volgens Bob. Regelmatig waren King en Prince met Gatti op pad voor het maken van foto's van nijlpaarden, giraffe, zebra's enz.. Die uitstapjes waren voor W6PBV een verademing, want Gatti stond dan niet op zijn vingers te kijken. Wakeford was met twee trucks vooruitgestuurd naar Loliondo, en zou via Nairobi, Kenya de terugreis naar Kamp Arusha maken. In Loliondo was een radiostation aktief ZHS4, en elke morgen om 9 uur werd op 7131 Kc een verbinding gemaakt met ZHS4. ©PA0ABM        
Een lokale bezoeker

De eerste Grand HAM DXpeditie 1947-1948

Ontslag Bill en Dysenterie

To DO or NOT to DO, thats the question, GATTI 1948
Het kampleven kende niet veel variaties. W6PBV, Bob was ervoor verantwoordelijk dat per dag de conractuele 6 uur aktiviteit op de banden werden afgewerkt. Er was eigenlijk maar een storende faktor aanwezig welke niet bevorderlijk was voor de sfeer in een kamp.

Het ontslag van Bill Snyder.

De beklimming van de Kiliumanjaro was succesvol, maar gatti was absoluut niet blij. Teveel mensen waren bezig met de klim, en slechts twee man waren beschikbaar voor het ontvangen van Gatty’s  bevelen, Doug Edwards en Bill Snyder . Gatty had zijn eigen SX-42 ontvanfger in zijn prive trailer, en kon dus elk QSO volgende van de twee hams. Dat had als gevolg dat er een To Do and NOT to do briefje veracheen. Niet leuk voor Bob en Bill.   Bob en  Bill hadden skeds gemaakt voor de beklimming. Natuurlijk had Gatti ook een VHF set, maar miste het eerste QSO van Bob met Bill vanaf de Kilimanjaro. Gatti was om te spetteren, en Bill kreeg de wind van voren. Bill, die al flink wat strafpunten had verzameld kreeg er nog een paar bij.  Bill was natuurlijk QRV vanaf kamp #2, en werkte een paar nieuwe landen als VQ3HGE. Tijdens de beklimming kreeg Bill in het kamp bezoek. Glenn, een Amerikaan, was bezig met een wereldreis op zijn fiets. In het Kibo hotel had hij van de Expeditie gehoord, en tufte op zijn fiets naar het kamp. Misschien dat daar een verbinding te maken was met zijn vrouw in Amerika. Bill zag dit idee wel zitten, en met behulp van het piloot station bij Hallicrafters lukte het een phone-patch QSO tussen Glenn en zijn jonge vrouw te regelen. Dit was ham radio op zijn best. Toen gebeurde het. Gatti kwam de shack binnenstuiven, zijn ogen gloeiden als vurige kooltjes. Natuurlijk was Gatti vriendelijk tegen Glenn, maar hij bleef maar een paar tellen in de shack. Maar Bill had genoeg gezien. Al zijn crediet bij Gatti was verspeeld. Een paar minuten later kreeg hij een telefoontje van Gatti. Glenn moest als de gesmeerde bliksem opdonderen uit ZIJN kamp. Wat volgde was een briefwisseling tussen Gatti enerzijds en Bill en Bob anderzijds. reustaat was dat Bill werd ontslagen, en dat Bob gedwongen werd zich aan het contract te houden dat hij voor aanvang van het avontuur had ondertekend. het beste is de verhalen van Bob en Bill over het ontslag te lezen. Bob besloot nog een poosje te blijven, maar dat was geen eenvoudige beslissing

 Kilima dysentery.

  Het leven in het camp was erg georganiseerd, vaak verschilde de ene dag nauwelijks van de andere. Het eten werd opgediend op vaste tijden door Asmani hun campboy, om 8 uur, 13 uur en 20-21 uur (lokale tijd). Commander Gatti zorgde zelf voor vers vlees, regelmatig ging hij op jacht voor vers vlees, er was genoeg wild voorradig. Bill en Bob namen nooit deel aan deze jachtpartijen, zij hadden elke dag genoeg ander werk. Op een dag was er een klein geldbedrag gestolen van Attilio Gatti. De Commander speelde zelf voor detective, nadat pogingen van zijn veiligheidsman, Moma, geen resultaat opleverde. Maar ook hij slaagde er niet in uit de 7 verdachten, de dief aan te wijzen. Tenslotte werd hulp ingeroepen van een medicijnman, Mwadana, die een heet ijzer en met kleuren ingesmeerde palmbladeren als opsporings-methode gebruikte. De dader selecteren was geen enkel probleem. Die kreeg namelijk een joekel van een brandblaar in zijn linkerhand, veroorzaakt, jawel, door het martelwerktuig van de oude medicijnman Mwadana. Regelmatig kreeg het kamp bezoekers, vaak waren dat de lokale bevolking, nieuwsgierig naar alles wat was uitgestald. De fotografen hadden het dan druk met hun foto-reportages en met het maken van filmbeelden. Er werd ook nog meegedaan aan een DX contest, het gemiddelde aantal QSO's was 24 per uur. Op 17 maart 1948 werd de hulp ingeroepen van Dokter Noe uit Arusha. Ondanks de kokende hitte binnen de trailer had Bob het koud, had kippevel, krampen was duizelig enz.. De nederlandse dokter, die in de tweede wereldoorlog op Java in een jappenkamp had gezeten, stelde Kilima dysenterie als diagnose. Het resultaat was dat Bob 4 dagen mocht uitrusten in het ziekenhuis van Arusha. Pechvogel Bob kreeg ook nog, tijdens een simpel klusje, de punten van een buigtang in zijn linkeroog toen een spandraad het plotseling begaf. Bob herstelde snel en hield er geen nadelige gevolgen aan over. Op 3 april stonden 77 landen en 30 zones in het log van VQ3HGE. Die 77 landen waren in een tijdsbestek van nauwelijks 1 maand gemaakt. Vanuit San Mateo had Bob 11 jaar nodig gehad voor het werken van 71 landen. Bob moest nu alle verbindingen zelf maken, want Bill was, direct na de beklimming van de Kilimanjaro, door Gatti ontslagen. VQ3HGE was weer 8 uur per dag in de lucht. Gatti keek altijd boos en reageerde onbeschoft als er weer een QSO met Californië werd gemaakt. Niet reageren op de aantijgingen van de Commander scheen nog het beste te werken, volgens Bob. Regelmatig waren King en Prince met Gatti op pad voor het maken van foto's van nijlpaarden, giraffe, zebra's enz.. Die uitstapjes waren voor W6PBV een verademing, want Gatti stond dan niet op zijn vingers te kijken. Wakeford was met twee trucks vooruitgestuurd naar Loliondo, en zou via Nairobi, Kenya de terugreis naar Kamp Arusha maken. In Loliondo was een radiostation aktief ZHS4, en elke morgen om 9 uur werd op 7131 Kc een verbinding gemaakt met ZHS4. ©PA0ABM        
Een lokale bezoeker

De eerste Grand HAM DXpeditie 1947-1948

Ontslag Bill en Dysenterie

To DO or NOT to DO, thats the question, GATTI 1948